Melkib
Badanie połączeń klejonych ISO 4587 0
Badanie połączeń klejonych ISO 4587

W dobie rosnących wymagań technologicznych, jakość połączeń klejowych jest kluczowa dla wielu sektorów przemysłu. Normy takie jak ISO 4587 i PN-EN 1465-2003 odgrywają fundamentalna rolę w ustanowieniu standardów dla testowania wytrzymałości tych połączeń. W naszym artykule skupimy się na ewolucji norm od ISO 4587 do PN-EN 1465-2003, analizując metody testowania, przygotowanie próbek i ocenę wyników. Naszym celem jest zilustrowanie, jak te normy wpływają na jakość i bezpieczeństwo produktów, z naciskiem na znaczenie szczegółowej analizy i raportowania wyników badawczych.

Badania połączeń klejowych ISO 4587.

ISO 4587 - czym jest podana norma i co określa? 

Norma PN-ISO 4587-1994 była to norma dotycząca klejenia mówiąca o oznaczaniu wytrzymałości na ścinanie przy rozciąganiu sklejeń na zakładkę o wysokiej wytrzymałości. Norma ISO 4587 została wycofana i zastąpiona przez PN-EN 1465-2003. Natomiast norma 1465 jest określona jako: Oznaczanie wytrzymałości na ścinanie przy rozciąganiu połączeń na zakładkę materiału sztywnego ze sztywnym. 

Jak się bada połączenia klejowe PN EN 1465-2003?

Podczas badania wytrzymałości na ścinanie przy rozciąganiu połączeń klejowych na zakładkę, wykonanych z materiałów sztywnych, stosuje się próbki znormalizowane, przygotowane i badane w określonych warunkach. Norma ta opisuje sposób przygotowania próbek do badań, procedurę badania, przedstawienie wyników oraz sporządzanie protokołu z badania. 

Informacja na temat geometrii próbek:

  • długość elementów 100 mm
  • szerokość 25 mm
  • grubość 1,6 mm
  • długość zakładki 12,5 mm

Dwie w ten sposób przygotowane próbki, kleimy ze sobą w taki sposób aby zachować osiowość powstałej próbki. Najczęściej do klejeni używa się specjalnie przygotowanych form. Odpowiednio sklejone próbki są rozciągane na płaszczyźnie kleju. Bardzo ważne w tym przypadku jest zastosowanie odpowiedniej grubości kleju. Wytrzymałość kleju na ścinanie z reguły maleje wraz ze wzrostem grubości jego warstwy. Wynika to głównie ze zmiany stanu naprężenia w spoinie. W tej metodzie należy zastosować równoległe działanie siły do powierzchni klejonej i powodować jej ciągły wzrost aż do zerwania.

Po zerwaniu próbek należy dokonać analizy obrazów zerwania. Zerwania dzielą się na:

  • zerwanie adhezyjne – klej oddziela się od części spajanej (jeden z elementów został źle dobrany lub źle przygotowany do klejenia);
  • zerwanie kohezyjne – zniszczenie wewnętrznej struktury kleju, pożądany obraz zerwania (klej pozostaje na obydwu elementach);
  • zerwanie części spajanej – w praktyce pożądane, jednak nie dostarcza informacji o wytrzymałości kleju;
  • zerwanie mieszane – mieszanka różnych obrazów zerwania.

Zdjęcia przykładowego badania zgodnego normy PN EN 1465-2003

 Tak przeprowadzone badanie zakończone jest raportem, w którym powinny znajdować się następujące informacje: 

  • dane podmiotu, dla którego przygotowane jest badanie
  • norma, według której przygotowane jest badanie
  • data wykonania raportu
  • pieczątka potwierdzające certyfikację laboratorium wykonującego badanie
  • podpisy osób odpowiedzialnych za wykonanie badania
  • nazwa produktu dla którego jest wykonywane badanie
  • sposób przygotowanie próbek
  • tabela i wykres z osiągniętymi wynikami
  • zdjęcia obrazów zerwania próbek
  • tabela wyjaśniająca oznaczenia i skróty 

Raporty z badań tego typu potrzebne są w przypadku firm działających zgodnie z normami DIN 6701 i DIN 2304 które określają wymagania jakościowe podczas procesów klejenia. 

Dlaczego warto przeprowadzać badania połączeń klejowych?

  1. Zapewnienie jakości: Badania laboratoryjne pozwalają na szczegółową ocenę jakości połączeń klejowych, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach przemysłowych, gdzie niezawodność i trwałość są niezbędne.

  2. Optymalizacja procesów klejenia: Dzięki badaniom można identyfikować optymalne warunki procesu klejenia, takie jak temperatura, ciśnienie, czy czas utwardzania, co prowadzi do poprawy wydajności i trwałości połączeń.

  3. Rozwój i innowacje: Badania laboratoryjne umożliwiają rozwój nowych rodzajów klejów i technik aplikacji, które mogą być lepiej dostosowane do specyficznych potrzeb materiałowych i środowiskowych.

  4. Zrozumienie mechanizmów adhezji: Analiza połączeń klejowych w warunkach kontrolowanych pozwala na głębsze zrozumienie mechanizmów adhezji, co jest podstawą do projektowania lepszych systemów klejenia.

  5. Weryfikacja teoretycznych modeli adhezji: Przeprowadzanie badań pozwala na empiryczną weryfikację teoretycznych modeli adhezji, co przyczynia się do rozwoju nauki o materiałach.

  6. Testowanie wytrzymałości: Przez testy wytrzymałościowe w laboratorium można dokładnie określić granice i możliwości połączeń klejowych, co jest niezbędne w projektowaniu konstrukcji i elementów narażonych na obciążenia.

  7. Diagnostyka i analiza awarii: Badania laboratoryjne umożliwiają dokładną analizę przyczyn awarii połączeń klejowych, co jest kluczowe dla poprawy procesów produkcyjnych i zapobiegania przyszłym problemom.

  8. Ocena wpływu warunków środowiskowych: Testowanie w kontrolowanych warunkach środowiskowych pozwala na zrozumienie, jak różne czynniki, takie jak wilgoć, temperatura, czy promieniowanie UV wpływają na trwałość i wydajność połączeń klejowych.

  9. Zgodność z normami i certyfikacją: Przeprowadzanie badań laboratoryjnych jest często wymagane do spełnienia norm branżowych i uzyskania certyfikatów, co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i jakości produktów.

  10. Edukacja i szkolenie: Badania laboratoryjne stanowią doskonałą platformę edukacyjną dla studentów i inżynierów, pozwalającą na zdobycie praktycznej wiedzy na temat technologii klejenia i jego zastosowań.

Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani tego typu badaniami to zapraszamy do kontaktu z naszą firmą. 

Komentarze do wpisu (0)

Chmura tagów
Waluty
Wersje językowe
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper Premium