Loctite Henkel Premium Partner
darmowa dostawa od 300 zł* 
+48 509 336 666
Badanie połączeń klejonych ISO 4587
W dobie rosnących wymagań technologicznych, jakość połączeń klejowych jest kluczowa dla wielu sektorów przemysłu. Normy takie jak ISO 4587 i PN-EN 1465-2003 odgrywają fundamentalna rolę w ustanowieniu standardów dla testowania wytrzymałości tych połączeń. W naszym artykule skupimy się na ewolucji norm od ISO 4587 do PN-EN 1465-2003, analizując metody testowania, przygotowanie próbek i ocenę wyników. Naszym celem jest zilustrowanie, jak te normy wpływają na jakość i bezpieczeństwo produktów, z naciskiem na znaczenie szczegółowej analizy i raportowania wyników badawczych.
Badania połączeń klejowych ISO 4587.
ISO 4587 - czym jest podana norma i co określa?
Norma PN-ISO 4587-1994 była to norma dotycząca klejenia mówiąca o oznaczaniu wytrzymałości na ścinanie przy rozciąganiu sklejeń na zakładkę o wysokiej wytrzymałości. Norma ISO 4587 została wycofana i zastąpiona przez PN-EN 1465-2003. Natomiast norma 1465 jest określona jako: Oznaczanie wytrzymałości na ścinanie przy rozciąganiu połączeń na zakładkę materiału sztywnego ze sztywnym.
Jak się bada połączenia klejowe PN EN 1465-2003?
Podczas badania wytrzymałości na ścinanie przy rozciąganiu połączeń klejowych na zakładkę, wykonanych z materiałów sztywnych, stosuje się próbki znormalizowane, przygotowane i badane w określonych warunkach. Norma ta opisuje sposób przygotowania próbek do badań, procedurę badania, przedstawienie wyników oraz sporządzanie protokołu z badania.
Informacja na temat geometrii próbek:
- długość elementów 100 mm
- szerokość 25 mm
- grubość 1,6 mm
- długość zakładki 12,5 mm
Dwie w ten sposób przygotowane próbki, kleimy ze sobą w taki sposób aby zachować osiowość powstałej próbki. Najczęściej do klejeni używa się specjalnie przygotowanych form. Odpowiednio sklejone próbki są rozciągane na płaszczyźnie kleju. Bardzo ważne w tym przypadku jest zastosowanie odpowiedniej grubości kleju. Wytrzymałość kleju na ścinanie z reguły maleje wraz ze wzrostem grubości jego warstwy. Wynika to głównie ze zmiany stanu naprężenia w spoinie. W tej metodzie należy zastosować równoległe działanie siły do powierzchni klejonej i powodować jej ciągły wzrost aż do zerwania.
Po zerwaniu próbek należy dokonać analizy obrazów zerwania. Zerwania dzielą się na:
- zerwanie adhezyjne – klej oddziela się od części spajanej (jeden z elementów został źle dobrany lub źle przygotowany do klejenia);
- zerwanie kohezyjne – zniszczenie wewnętrznej struktury kleju, pożądany obraz zerwania (klej pozostaje na obydwu elementach);
- zerwanie części spajanej – w praktyce pożądane, jednak nie dostarcza informacji o wytrzymałości kleju;
- zerwanie mieszane – mieszanka różnych obrazów zerwania.
Zdjęcia przykładowego badania zgodnego normy PN EN 1465-2003
Tak przeprowadzone badanie zakończone jest raportem, w którym powinny znajdować się następujące informacje:
- dane podmiotu, dla którego przygotowane jest badanie
- norma, według której przygotowane jest badanie
- data wykonania raportu
- pieczątka potwierdzające certyfikację laboratorium wykonującego badanie
- podpisy osób odpowiedzialnych za wykonanie badania
- nazwa produktu dla którego jest wykonywane badanie
- sposób przygotowanie próbek
- tabela i wykres z osiągniętymi wynikami
- zdjęcia obrazów zerwania próbek
- tabela wyjaśniająca oznaczenia i skróty
Raporty z badań tego typu potrzebne są w przypadku firm działających zgodnie z normami DIN 6701 i DIN 2304 które określają wymagania jakościowe podczas procesów klejenia.
Dlaczego warto przeprowadzać badania połączeń klejowych?
-
Zapewnienie jakości: Badania laboratoryjne pozwalają na szczegółową ocenę jakości połączeń klejowych, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach przemysłowych, gdzie niezawodność i trwałość są niezbędne.
-
Optymalizacja procesów klejenia: Dzięki badaniom można identyfikować optymalne warunki procesu klejenia, takie jak temperatura, ciśnienie, czy czas utwardzania, co prowadzi do poprawy wydajności i trwałości połączeń.
-
Rozwój i innowacje: Badania laboratoryjne umożliwiają rozwój nowych rodzajów klejów i technik aplikacji, które mogą być lepiej dostosowane do specyficznych potrzeb materiałowych i środowiskowych.
-
Zrozumienie mechanizmów adhezji: Analiza połączeń klejowych w warunkach kontrolowanych pozwala na głębsze zrozumienie mechanizmów adhezji, co jest podstawą do projektowania lepszych systemów klejenia.
-
Weryfikacja teoretycznych modeli adhezji: Przeprowadzanie badań pozwala na empiryczną weryfikację teoretycznych modeli adhezji, co przyczynia się do rozwoju nauki o materiałach.
-
Testowanie wytrzymałości: Przez testy wytrzymałościowe w laboratorium można dokładnie określić granice i możliwości połączeń klejowych, co jest niezbędne w projektowaniu konstrukcji i elementów narażonych na obciążenia.
-
Diagnostyka i analiza awarii: Badania laboratoryjne umożliwiają dokładną analizę przyczyn awarii połączeń klejowych, co jest kluczowe dla poprawy procesów produkcyjnych i zapobiegania przyszłym problemom.
-
Ocena wpływu warunków środowiskowych: Testowanie w kontrolowanych warunkach środowiskowych pozwala na zrozumienie, jak różne czynniki, takie jak wilgoć, temperatura, czy promieniowanie UV wpływają na trwałość i wydajność połączeń klejowych.
-
Zgodność z normami i certyfikacją: Przeprowadzanie badań laboratoryjnych jest często wymagane do spełnienia norm branżowych i uzyskania certyfikatów, co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i jakości produktów.
-
Edukacja i szkolenie: Badania laboratoryjne stanowią doskonałą platformę edukacyjną dla studentów i inżynierów, pozwalającą na zdobycie praktycznej wiedzy na temat technologii klejenia i jego zastosowań.
Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani tego typu badaniami to zapraszamy do kontaktu z naszą firmą.
